آری تو راست می گویی آسمان مال من است...پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ، زمین ، مال من است...اما سهراب تو قضاوت کن...بر دل سنگ زمین جای من است!!!...من نمی دانم که چرا این مردم ، دانه های دلشان پیدا نیست....صبر کن ای سهراب... قایقت جا دارد...من هم از همهمه ی داغ زمین بیزارم !!!